BIOGRAFIA
Tadeusz Sliwiak urodził się 23 stycznia 1928 roku we Lwowie. Matka, Anna z Wojtowiczów, pochodząca z Przemyśla, nie zajmowała się pracą zawodową, natomiast ojciec, Władysław, był zawodowym kierowcą, pracującym przed wojną w czeskiej firmie samochodowej "Skoda" i zajmującym się ekspedycją samochodów z Czech do Polski. Wraz z rodzicami mieszkał Tadeusz Sliwiak we Lwowie do roku 1945. W tymże roku, po trzymiesięcznym pobycie w Przemyślu, udał się do Warszawy, gdzie zamieszkał i zdobył średnie wykształcenie w Liceum im. Stefana Żeromskiego, mieszczącym się przy ulicy Hożej. Były to lata, kiedy młody poeta tworzył swe pierwsze ju-venilia, mające w niedługim czasie przekroczyć cezurę prasowego debiutu. Po ukończeniu liceum, Sliwiak podejmuje studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Po upływie roku przenosi się na Uniwersytet Wrocławski, co spowodowane było przyjazdem do tego miasta rodziców ze Lwowa. Po kolejnym rocznym kontynuowaniu nauki, przenosi się do Krakowa, gdzie decyduje się na podjęcie studiów aktorskich w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Dyplom ukończenia tych studiów uzyskuje w 1953 roku. Pierwszym scenicznym engagement Tadeusza Sliwiaka były deski krakowskiego Teatru Poezji, na których debiutował rolą Pigwy w Śnie nocy letniej Już w rok później zostaje zaangażowany jako aktor do Teatru Starego im. Heleny Modrzejewskiej, która to scena wraz z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w wybitny
sposób dziedziczy i kontynuuje tradycje aktorskie i insc nizacyjne Krakowa, utrwalone w tym mieście prz uprzednią działalność tak znakomitych twórców, jak: Ti deusz Pawlikowski, Ludwik Solski, Adam Grzymała-Si< dlecki czy Juliusz Osterwa. W Teatrze Starym Tadeu: Sliwiak występuje przez siedem lat, do roku 1960, u bot czołowych aktorów współczesnej sceny polskiej. Następn przenosi się do krakowskiego Teatru Rozmaitości, obe mując stanowisko kierownika literackiego tej sceny i ro: stając się z karierą aktorską. Nie sposób bowiem pogodz dłużej działalność literacką z pracą aktorską. Jesttookre kiedy Tadeusza Sliwiaka od poetyckiego debiutu prasc wego (1948 r.) dzieli trzynaście lat, a od debiutu książkc wego (1953 r.) - lat osiem! W czasie tym sprawy litert ckie z roku na rok zdobywają dominację w twórczej bic grafii autora Znaków wyobraźni. W 1951 roku, mając ju sporą liczbę publikacji w prasie codziennej i literackie Tadeusz Sliwiak zostaje członkiem Koła Młodych Pisarz przy Krakowskim Oddziale Związku Literatów Polskicl W Kole Młodych działali wówczas między innymi: Ja Błoński, Stanisław Czycz, Ludwik Flaszen, Leszek Herdę gen, Andrzej Kijowski, Sławomir Mrożek, Tadeusz No wak, Stanisław Stanuch, Jan Zych. Stanisław Stanuch p latach tak pisał o atmosferze panującej w tym środowisk i o problemach, przed koniecznością przezwyciężenia któ rych postawił młodych twórców "klimat" epoki: "W sta rym, obskurnym lokalu przy ulicy Krupniczej zbieraliśm się raz w tygodniu czytając opowiadania, wiersze, prób; 133 powieściowe; dyskutując i formułując po raz pierwszy własne sądy o literaturze. (...) Byliśmy jeszcze zbyt młodzi, aby zdać sobie sprawę, że atmosfera minionych czasów odcisnęła na nas wszystkich niezatarte znamię, przed którym i dzisiaj nie ma ucieczki. Nawet gdyby się ktoj stał super-antyschematystą. Jeżeli pojawiały się akcenty beznadziejności i rozpaczy, wynikały one z faktu, że przezwyciężenie określonego sposobu myślenia odbywało się na oślep, w specyficznym kręgu ludzi z natury przewrażliwionych i łatwo skłonnych do przesady. A owa zmiana frontu musiała dokonać się nie w warstwie deklaracji, ale poprzez przebudowę samego siebie."
Tadeusz Sliwiak uczestniczy w pracach Koła Młodych aktywnie - między innymi w 1951 roku wyjeżdża z grupą młodych poetów i krytyków na Zjazd Młodych Pisarzy do Nieborowa, gdzie spotyka się z Tadeuszem Borowskim. Już w rok później zostaje przyjęty do Związku Literatów Polskich.
W latach 1955-1960, poza występami na scenie Teatru Starego, Tadeusz Sliwiak zajmuje się działalnością Estrady Poetyckiej, powstałej z jego inicjatywy oraz z inicjatywy i przy współpracy aktorki i reżyserki, Haliny Gry-glaszewskiej. Estrada Poetycka działała na scenie kameralnej Teatru Starego, zaś Tadeusz Sliwiak był jej kierownikiem literackim, jak również jednym z jej aktorów. Sam zresztą opracowywał owe programy, na które składały się utwory klasyków oraz pisarzy współczesnych, w tym także poetów krakowskich. W listopadzie 1956 roku Tadeuszowi Sliwiakowi wraz z grupą młodych poetów i malarzy udaje się utworzyć pismo poświęcone literaturze i plastyce. Dwa pierwsze numery opatrzo tytułem "Czarno na Białym", ale już od trzeciego ni począwszy, pismo ukazuje się pod bardziej zapam dziś nazwą "Zebra". Wydawcą jest Rada Okręgowa szenia Studentów Polskich przy współudziale krako^ go oddziału Wydawnictwa Artystyczno-Graficznego, sięcznik ten stał się, obok "Współczesności" i "Orien czołową trybuną młodej literatury. To na jego łams przykład Andrzej Bursa opublikował swój sławny p pt. Luiza, nazwany przez Jarosława Iwaszkiewicza notem współczesnej literatury polskiej". Tutaj ogł; najciekawsze dokonania współczesnej prozy, grafiki grafiki; drukowano nagradzane utwory młodych lite polemiki literackie, omówienia z wystaw artystyc czy przedstawień studenckich lub zawodowych te itp. W sumie ukazało się dwadzieścia numerów "2 (w ciągu dwóch lat). Tadeusz Sliwiak był naczelny daktorem pisma, a wraz z nim redagowali je: Kajtoch, Jerzy Kwiatek, Jerzy Madeyski, Stefan Stefan Berdak, Janusz Budzyński, Stanisław Jav Stanisław Stanuch i inni. Do grona stałych współpr ników między innymi zaliczali się: Andrzej Bursa, Harasymowicz, Daniel Mróz i Jerzy Panek.
W 1961 roku Tadeusz Sliwiak zaczął pracować w kowskiej TV na stanowisku kierownika Redakcji L tury i Dramatu, a od 1967 roku prowadził Dział w redakcji "Życia Literackiego". Od 1966 roku i st kiem Prezydium Zarządu Krakowskiej Oddzi;.. zku Literatów Polskich. Twórczość Tadeusza Sliwiaka spotykała się wielokrotnie z uznaniem; była wyróżniana i nagradzana za swe walory artystyczne. Z najważniejszych nagród wymienić należy chociażby Nagrodę Poetycką przyznaną w 1961 roku w Gdańsku na Festiwalu Kultury Studenckiej (wręczoną notabene poecie przez Władysława Broniewskiego) oraz Nagrodę Miasta Krakowa, przyznaną za całokształt pracy literackiej w 1974 roku.
Dotychczas ukazały się następujące wydania książkowe utworów Tadeusza Sliwiaka: Astrolabium z jodłowego drzewa (poemat poświęcony Mikołajowi Kopernikowi, debiut - Wydawnictwo Literackie, 1953 r.), Drogi i ulice (wiersze - "Czytelnik", 1954 r.), Co dzień umiera jeden Bóg (wiersze - Wydawnictwo Literackie, 1959 r.), Wyspa galerników (wiersze - Wydawnictwo Literackie, 1962 r.), Żywica (wiersze |- "Czytelnik", 1964 r.), Poemat o miejskiej rzeźni (Wydawnictwo Literackie, 1965 r.), Święty wtorek (wiersze |- Wydawnictwo Literackie, 1968 r.i, Czytanie mrowiska (wiersze - "Czytelnik", 1969 r.), Ruchoma przystań (wiersze - Wydawnictwo Literackie. 1971 r.), Widnokres (wiersze - Państwowy Instytut Wydawniczy, 1971 r.), Rajskie wrony (wiersze - Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1972 r.), Znaki wyobraźni (wiersze - Wydawnictwo Literackie, 1974 r.), Totemy (poematy - "Ossolineum", 1975 r.). Z szesnastu książeczek dla dzieci szczególnf popularność wśród młodych czytelników zdobyły np. Imieniny Pana Fleta (Państwowe Wydawnictwo Muzyczne, 1961 r.) oraz Szczygle figle (Wydawnictwo Literackie, 1964 r.). Utwory Tadeusza Sliwiaka
zamieszczane są często na łamach prasy literackiej, kowane w radiu i TV, ponadto kilkanaście z nich kało się opracowań muzycznych, przyczyniając się d niesienia poziomu polskiej piosenki poetyckiej.
Poezja Tadeusza Sliwiaka stanowi organiczny r dokonań polskiej literatury powojennej. Jest w tej turze obecna od blisko trzydziestu lat i w zasadzie mych swych początków zdołała zająć dla siebie i nie ulegającą naruszalnym zmianom ani nie pod się "szufladkowującym" tendencjom krytyki liter Wprawdzie krytyka często nie potrafiła dostrzec v kich walorów tej twórczości, ale nie potrafiła je; nież włączyć w zamknięty i osądzony nurt czy prof tyckich zjawisk. Znajdujemy u Sliwiaka wiele ten które miały swe odpowiedniki skrystalizowane na i skalę. Są to chociażby poetyckie pogłosy wojny, sk ści do estetyzacji turpistycznej, "słowa-klucze" w ju: światło, ogień, noc, ptak, kamień i wiele, wiele i elementów, mimo których nie byłoby zabiegiem pi podporządkowanie indywidualności refleksyjnej i w żeniowej autora Totemów. Zawdzięczać to chyba wyjątkowemu mistrzostwu różnicowania środków zu, korzystania z ich form tradycyjnych i nowato: i ich rzadko spotykanej adekwatności wobec zamie wymowy refleksyjnej utworów. No i temu światu, dostrzec potrafi wyłącznie Tadeusz Sliwiak i któi pomocy poety byłby przed nami zamknięty.
